oraz zdrowych,
spokojnych, radosnych Świąt Bożego Narodzenia spędzonych
w gronie rodziny i
przyjaciół
i bardzo, bardzo dużo czasu... na czytanie
„DZIELMY FASCYNACJE NASZYCH DZIECI – DLA NAS, DOROSŁYCH, TO SZANSA, ŻEBY JESZCZE RAZ DOŚWIADCZYĆ, ŻE «ŚWIAT SIĘ CIĄGLE ZACZYNA».
DLA NICH, TO SZANSA SPOTKANIA NAS W ŚWIECIE TECHNIKI, W KTÓRYM NIE MUSZĄ BYĆ SAMOTNE”.
G. Leszczyński

...są w bibliotece :) Wie o tym św. Mikołaj. Dlatego nigdy nas nie omija. Tak było i w tym roku. Ale, ale...w tym roku znów obsypał nas niezwykłymi niespodziankami. Najpierw, 6 grudnia podarował uczniom klas pierwszych ogromne worki z prezentami. Później, 9 grudnia zaprosił dzieci z klas edukacji wczesnoszkolnej na zimowe poszukiwanie "Piernikowa". Biblioteka też otrzymała zaproszenie i z entuzjazmem uczestniczyła w tej hardcorowej eskapadzie. Było zimowo i bardzo, bardzo piernikowo :) Ale najbardziej św. Mikołaj zaskoczył wszystkich, gdy pojawił się 20 grudnia w towarzystwie pięknej asystentki Śnieżynki - Mikołajki. W swej dobroci mikołajkowa para obdarowała całą szkolną społeczność lapońskimi słodyczami. Nie zapomnieli także o bibliotece. Niestety mimo nawału pracy, zmęczenia i chłodu mili goście nie wpadli w przygotowaną wcześniej jemiołową zasadzkę :( No cóż, chyba za małą moc miała tegoroczna jemioła. Obiecujemy św. Mikołaju, że w przyszłym roku bardziej się postaramy. Tymczasem...
Doskonale orientowały się, że biblioteka
to domek,
w którym mieszkają książeczki.
Wiedziały również, że książkę
może napisać każdy, kto ma pomysł. Stwierdziły,
że autorem może być każde z nich, Panie
oraz inni ludzie. Znakomicie odgadły, że
książkę pisze się długopisem na kartkach papieru lub klawiaturą na komputerze. Następnie dzieci dowiedziały się, że tak napisaną bajeczkę, baśń, czy
opowieść pisarz wysyła do wydawcy. Tam
redakcja wybiera litery, jakimi ma być napisana książka, rysuje ilustracje, mówi jaka ma być okładka oraz wielkość książki. Jeśli tak przygotowana książka podoba się
autorowi, wtedy drukuje się ją w drukarni.
Następnie wydrukowane kartki zszywa się lub skleja i oprawia w okładkę.
I już książeczka gotowa:)
Gotowa książka wędruje do magazynów, czyli hurtowni. Z nich do sklepów z książkami, czyli księgarni lub
bibliotek.
W nagrodę
za tak duże zaangażowanie w tworzenie książki
przedszkolaczki zostały zaproszone do kącika
małego czytelnika. Tutaj mogły bezpośrednio spotkać się ze stojącymi na półkach różnorodnymi
książeczkami dla młodszych dzieci. Zabawić się także z bajkowymi postaciami , które nie zdążyły schować się do swych książeczek. Wiele radości sprawiła dzieciom ta zabawa.
Przedszkolaki nie miały żadnych problemów z rozpoznawaniem i właściwym
nazywaniem książkowych bohaterów. Oglądając książeczki dzieci zwróciły uwagę na
to, że niektóre z nich są zniszczone, naderwane i, że trzeba je posklejać magiczną taśmą:) Moment ten był dobrą okazją
do rozmowy o poszanowaniu książek. Dzieci złożyły obietnicę, że zawsze
będą szanować książki.
Co to, kto to tak dziś narozrabiał w
szkole? Czy to Bajka, czy nie Bajka? Podobno niespodziewanie zjawiła się w
klasie trzeciej szkoły podstawowej i zaprosiła dzieci wraz z
wychowawczynią p. Teresą Lipiec do biblioteki. Krzyczała, że dziać się tam będą
różne ciekawe zdarzenia, że zaprasza wszystkich do zabawy w chowanego,
zgaduj-zgadulę i na inne cuda i dziwy. Bo ona będzie wszędzie i ma nadzieję, że
trzecioklasiści bez trudu odnajdą ją w wielu miejscach w bibliotece. Zapewniała
też, że sama zadba o to, aby zabawa była fantastyczna. Nabajała dzieciom i szybciutko zniknęła. A
dzieci, jak to dzieci – uwielbiają Bajkę od najmłodszych lat i wierzą w każde
jej słowo. Uwierzyły i dziś. Z uśmiechem na twarzy przybiegły do naszej
biblioteki i z entuzjazmem zabrały się do poszukiwań. Najpierw na swej drodze
spotkały siedzące na krzesłach postacie z bajek. Wszyscy przywitali i
przedstawili się sobie. Chwile miłych powitań przerwała muzyka z filmu „Akademia
Pana Kleksa”. W rytm skocznej melodii dzieci wraz z pluszakami zaczęły tańczyć
i śpiewać znaną wszystkim piosenkę „Witajcie w naszej bajce”. Oj, wesoło
zrobiło się w bibliotece. To radosne pląsanie przerwały spadające na podłogę
kolorowe kartki. Jak się okazało były na nich bajkowe zagadki.
Teraz trzecioklasiści musieli wykazać się znajomością bajek. Do tego zadania bardzo
przydała się umiejętność pięknego czytania. Oczywiście wszyscy doskonale poradzili
sobie z tym problemem. Brawo:) Brawa należą się
także za: przepiękne czytanie wybranych fragmentów bajek, ekspresowe
zbudowanie zamku z klocków, wspaniałą pomoc Kopciuszkowi w rozdzielaniu grochu
i fasoli oraz bardzo sprawne liczenie ziarenek w zakresie tysiąca, bezbłędne
rozpoznawanie i nazywanie bajkowych rekwizytów, które w kąciku komputerowym pojawiły
się nie wiadomo skąd. Działo się, działo niemało. Ale skąd, dlaczego i za czyją
przyczyną ten BAJKOWY ZAWRÓT GŁOWY? Dziwiły się dzieci i pytały - CZY TO BAJKA, CZY NIE BAJKA? Oczywiście wiedziały, że w naszej bibliotece jest ona wszędzie:
i w bajkowych postaciach, i w ziarenkach, i z Bobem Budowniczym i w wielu
innych miejscach, bo taka fantastyczna zabawa może być TYLKO Z BAJKĄ:)
Na zakończenie cudów i dziwów Bajka obdarowała każdego trzecioklasistę słodką bajkową niespodzianką. Czy wiecie, co było w bajkowym rożku obfitości?